Het oor is een uiterst gevoelig zintuig dat zowel

fijne geluiden als hels lawaai kan waarnemen. Het

geluid wordt via de oorschelp, de gehoorgang, het

trommelvlies en de gehoorbeentjes naar het

slakkenhuis geleid.                                                                                      

In het slakkenhuis bevinden zich tot 20.000 haarcellen die als een soort antennes geluid registreren. Op die

haarcellen zitten piepkleine haartjes die het geluid

omzetten in elektrische signalen die naar de hersenen

gaan voor verwerking.

 

Bij een overdreven of langdurige blootstelling aan

lawaai raken de zintuighaartjes beschadigd. Ze registreren nog geluiden, maar niet meer zoals normaal.

Het gevolg kunnen bv. de suizingen zijn die

men hoort na een luide knal of na een lawaaierig

avondje uit. De zintuighaartjes herstellen zich na

dergelijke lichte verstoringen. Indien die beschadigingen echter geregeld ontstaan, kan er een blijvend letsel optreden waardoor men bepaalde geluiden niet meer hoort, geen gesprek meer kan volgen in een rumoerige of groepsomgeving.

 

Wanneer u bv. urenlang naar een iPod luistert die te hard staat, krijgen de neergevallen zintuighaartjes geen kans om terug recht te komen.

Ze zijn dan blijvend beschadigd.

 

Bouw van het oor

Intacte trilharen

Beschadigde trilharen